Kolory Kotów Perskich

Koty perskie mają ponad 100 odmian kolorystycznych.
Zgodnie z klasyfikacją FIFE wyróżniamy:
SOLIDY Koty jednobarwnenp. białe, niebieskie, czarne, kremowe, rude, a także szylkrety, czyli połączenie dwóch kolorów np. czarno-rudego czy niebiesko-kremowego oraz koty dymne, czyli takie które mają jednokolorową okrywę, a pod spodem jasny - prawie biały pod szerstek
PRĘGOWANE koty, u których futro ma odcienie ciemniejsze i układają one się w wzór pręgowania, jak u dzikich, wolno żyjących kotów z egzotycznych krajów np. klasycznego, cętkowanego czy tygrysiego
POINTY I KOLORPOINTY koty, które wyglądają, jak białe, lecz na twarzy, nogach i ogonie mają niewielkie ilości futra innego koloru np. rudego, czarnego, kremowego czy niebieskiego
Z BIAŁYM to tzw. bikolory, arlekiny i vany, czyli koty, które są białe, ale mają dodatkowo łaty jednego innego lub dwóch innych kolorów np. kremowego, rudego, niebieskiego czy czarnego.
W celu skrótowego oznaczania rasy i koloru kota międzynarodowa organizacja felinologiczna FIFe wprowadziła kody EMS (ang. Easy Mind System), gdzie za pomocą liter i cyfr dowiemy się, z jakim kotem mamy do czynienia.
n - czarny; e - kremowy; d - rudy; f - szylkret czarny (czyli kot czarno-rudy); g - szylkret niebieski (czyli kot niebiesko-kremowy); w - biały; s - srebrzysty, dymny; 21 - pręgowanie w sposób nieokreślony; 22 - pręgowanie klasyczne; 23 - pręgowanie tygrysie; 24 - pręgowanie cętkowane. "PER d 22" - oznacza to kota perskiego w kolorze rudym (d) klasycznie pręgowanego (22). "PER a" - kot perski niebieski (a). "PER ns" - kot perski czarny (n) dymny (s). "PER f" - kot perski szylkretowy (f - czyli czarno-rudy). "PER e" - kot perski kremowy (e). "PER f 21 33" - kot perski colorpoint (33) pręgowany (21) z oznaczeniami szylkretowymi (f - czarnymi i rudymi) na twarzy, uszach, łapach i ogonie.

Pielęgnacja Kota Perskiego

Chciała bym tu opisać własne sposoby pielęgnacji,które sama stosuje.
1. Bardzo ważna jest kąpiel raz na jakiś czas. Zaznaczyć tu należy że do kąpieli używamy specjalistycznych szamponów tylko dobrych i sprawdzonych firm. Osobiście mogę polecić Groom,Lavender. Szampony te mają specjalne właściwości zapobiegające filcowaniu się sierści w okresie między kąpielami,oraz odpowiednio ją odżywiają, zapobiegają matowieniu. Do kąpieli należy przygotować 2-3 ręczniki oraz ciepłe pomieszczenie . Przed samą kąpielą,przycinamy pazurki,czyścimy uszy oraz dokładnie rozczesujemy futerko. Po namoczeniu wodą futra,uważając aby nie dostała się pupilowi do uszu, nosa, oczu, delikatnie wmasowujemy szampon. Czynność powtarzam dwukrotnie, każdorazowo po spłukaniu. Następnie po ostatnim dokładnym spłukaniu można nałożyć specjalistyczną odżywkę dla jeszcze lepszego zabezpieczenia sierści. Należy używać szamponów i odżywek z napisem “no saral” – one zabezpieczają futro przed tworzeniem się kołtunów. Po kąpieli owijamy kota w suche ręczniki. Mogą być lekko podgrzane na kaloryferze kolejno jeden po drugim aby wstępnie osuszyć. Po tej czynności, dalej futerko należy wysuszyć suszarką, delikatnie je szczotkując. Trzeba tu pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości, tak aby nie poparzyć ani nie wkręcić włosów. Na wyczesane i suche futerko możemy przypudrować delikatnie szczególnie brzuch i okolice pod paszkami, kryzę. Puder także dodatkowo zabezpiecza futro przed kołtunkami oraz tłustymi plamami. Możemy tu używać pudrów specjalistycznych lub po prostu dla niemowląt. Pudrując należy uważać aby nie nasypać do oczu, uszu,nosa. Tak wykąpany i zabezpieczony kot perski nie powinien się kołtunić przez dłuższy czas. Oczywiście od czasu do czasu futerko należy przeczesać i przypudrować, szczególnie kryzę, brzuch oraz pod paszkami.
2. Higiena perskiego pyszczka. My ludzie przykładamy szczególną uwagę do higieny twarzy. Co dzień myjemy, kremujemy ,nakładamy specjalne maseczki. Kot także chciałby wyglądać estetycznie i higienie. Kociej twarzy należy także poświęcić kilka minut. Ważne jest przemywanie kocich oczek. Używam do tego płatków kosmetycznych nasączonych świetlikiem, rumiankiem, przegotowaną wodą, a od czasu do czasu borasolem,który usuwa nadmiar nagromadzonych bakterii. Można w tym celu też używać preparatów do przemywania oczu, dostępnych w sklepach zoologicznych. Jest ich cała masa. Higiena kociej twarzy zajmuje jednak zdecydowanie mniej czasu, niż zabiegi pielęgnacyjne wykonywane codziennie przez nas ludzi. Jednak nie należy jej pomijać. Oczka raz dziennie powinny być przemyte. Bagatelizowanie sobie tego zabiegu często doprowadza do niepotrzebnych zapaleń rogówki oka, już nie mówiąc o nieestetycznym wyglądzie naszego pupila. Tak więc o piękne okrągłe persie oczka należy dbać jak o swoje własne.
3. Uszy i pazurki. Co jakiś czas należy sprawdzić wewnętrzną stronę uszek. Jeśli są zabrudzenia, należy delikatnie przemyć watką nasączoną w płynach do przemywania uszu dostępnych w sklepach zoologicznych. Tak samo co jakiś czas sprawdzamy stan pazurków,bo nie zawsze kotek ma możliwość spiłować je sobie. Za długie zakrzywiające się pazurki, należy przyciąć delikatnie ,bo mogą się łamać.
4. Odrobaczanie i zabezpieczanie przed pasożytami zewnętrznymi. Pamiętaj!!! Pasożytów czasami nie widać, a mogą być powodem wielu nieprzyjemnych dolegliwości u twojego pupila. Jeśli już są widoczne w kale może to oznaczać ich masową inwazję. Częstym powodem nadmiernego gubienia włosa przez persy, są właśnie pasożyty. Zanim jeszcze sam je zobaczysz, one już robią spustoszenie w organizmie twojego pupila, co przejawić się może nadmiernym gubieniem włosa oraz wieloma innymi dolegliwościami. Należy bezwzględnie pamiętać o profilaktycznym odrobaczaniu co 6 miesięcy do 1 roku. Jeśli twój pupil wychodzi na zewnątrz, należy zaopatrzyć się w specjalne środki dostępne w weterynariach zabezpieczające przed pchłami i kleszczami. Choroba odkleszczowa jest bardzo groźna i może być przyczyną śmierci zwierzęcia.

Standard Kota Perskiego

Ogólnie:
wielkość – duży do średniej wielkości
Głowa:
kształt – okrągła, masywna, dobrych proporcji, bardzo płaska czaszka czoło – zaokrąglone policzki – wypełnione nos – krótki, szeroki, z wyraźnym “stopem”, ale nie zadarty. Stop musi być między oczami, a nie powyżej ani poniżej linii oczu broda – mocna szczęka – prosta i silna wyraz – piękny, “otwarty”
Uszy:
kształt – małe, zaokrąglone na końcach, z pięknymi kosmykami włosów osadzenie – bardzo daleko od siebie i maksymalnie nisko na czaszce
Oczy:
kształt – duże, okrągłe i otwarte, szeroko rozstawione – kolor – błyszczące i wyraziste, kolor odpowiadający odmianie barwnej, ale klarowny
Szyja:
krótka i silna Korpus: krępy (cobby), na niskich nogach, pierś szeroka, kłąb i grzbiet masywny i dobrze umięśniony
Łapy:
krótkie, grube i mocne – poduszeczki – duże i okrągłe, mocne; kosmyki włosów między palcami bardzo cenione
Ogon:
-pers:krótki i puszysty w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony – egzotyk: krótki i dobrze owłosiony oraz w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony
Futro:
a) faktura: – pers – długie i miękkie, delikatne o jedwabistej fakturze (nie wełniste), pełna kryza na szyi, piersi i kłębie – egzotyk – gęste, pluszowe i miękkie w fakturze, odstające od korpusu b) kolor: wg odmiany barwnej
Wady:
Głowa: deformacje czaszki powodujące asymetrię twarzy Szczęka i zgryz – wiszący na zewnątrz język i (lub) wyrastający na zewnątrz ząb Korpus – każda wyraźna deformacja kręgosłupa oraz każda wyraźna słabość kończyn
PUNKTACJA
Głowa – 25 pkt. Oczy – 15 pkt. Korpus – 25 pkt. Futro – 30 pkt. Kondycja – 5 pkt. Razem 100 pkt.

Opis Rasy Perskiej

Pers to prawdziwy koci arystokrata. Ma nienaganne maniery, odznacza się spokojnym temperamentem i zrównoważonym charakterem. Nie urządza gonitw po mieszkaniu, zwykle przechadza się powoli i dostojnie. Nie jest też specjalnie skoczny, dlatego nie powinny przy nim ucierpieć ani nasze meble, ani cenne drobiazgi. Na pewno przyda mu się specjalny słupek okręcony grubym sznurkiem, na którym będzie mógł ostrzyć pazury. Chociaż mocno przywiązany do opiekuna, nie jest natrętny – lubi pieszczoty, ale tylko wtedy, gdy sam ma na nie ochotę. Będzie dobrym przyjacielem dla dzieci, ponieważ jest cierpliwy i tolerancyjny. Nie wykazuje agresji i złośliwości. Czasem zdarza mu się okazać jedynie niezadowolenie. Jest towarzyski i niekonfliktowy, dobrze czuje się zarówno w grupie kotów, jak i w obecności psa. Kot perski to typowy domator. Od intensywnych ćwiczeń woli wylegiwanie się na kanapie. W pogodne dni chętnie spędzi czas na zabezpieczonym siatką balkonie. Persy to spokojne, zrównoważone i łagodne koty. Lubią ludzi. Bardzo przywiązują się do całej rodziny. Są prawdziwymi pieszczochami – uwielbiają głaskanie, czesanie, drapanie. Nie lubią samotności, zawsze chętnie przystają na propozycje człowieka . Zabawa z dziećmi lub dorosłymi to dla nich wymarzona rozrywka. Nigdy nie używają pazurów i zębów, są zupełnie pozbawione agresji. Gości w domu akceptują szybko i bez problemów. Łatwo też przystosowują się do nowych warunków. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich. Nie są złośliwe, łatwo też wybaczają. Są świetnie przystosowane do życia w mieszkaniach. Persi charakter to niewątpliwie jeden z wielkich atutów tej rasy. Nie jest w stanie go oddać żadna z innych kocich ras. Niespotykane bogactwo barw, odmian kolorystycznych oraz piękne długie jedwabiste futro, to kolejny wielki atut tej rasy. Pers to jedyna tak naprawdę długowłosa rasa. Perskiego futra nie da się porównać w gęstości, jedwabistości,dotyku z żadną inną rasą. Futro kota perskiego jak i charakter są jedyne w swoim rodzaju.Musi być odpowiednio pielęgnowane, aby w pełni oddawało swoje piękno.

Kolory Neva Masquerade

Kocięta Neva Masquerade rodzą się całkiem białe,bez oznaczeń,dopiero z wiekiem wybarwiają się.
WZÓR SYBERYJSKI (POINT): Tułów: preferowany jest wyraźny kolor z dozwolonym subtelnym cieniowaniem. Należy przyjąć pewne ulgi dla kotów starszych w kolorach ciemniejszych, lecz musi istnieć określony kontrast pomiędzy kolorem tułowia a kolorem point. Kolor point widoczny na uszach, łapach, poduszkach i ogonie a maska pokazuje kolor podstawowy kota. Idealna maska rozciąga się ponad oczami w dół przez brodę i rozciąga się za oczami z boku na bok.
SEAL POINT: tułów równomiernie blado-płowy do kremowego, ciepły w tonacji, cieniowany stopniowo do jaśniejszych kolorów na brzuchu i piersiach. Oznaczenia ciemno-brązowe. Skóra nosa i poduszki: ciemny brąz. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
BLUE POINT: tułów sino-biały, zimny w tonacji. Oznaczenia niebieskie. Skóra nosa i poduszki: ciemnoszary niebieski. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
FLAME (Red) POINT: tułów kremowo biały. Oznaczenia od głębokiego pomarańczowego ognistego po głęboki rudy. Skóra nosa i poduszki: od cielistego do koralowego różowego. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
CREAM POINT: tułów kremowo biały. Oznaczenia płowy kremowy. Skóra nosa i poduszki: od cielistego do koralowego różowego. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
TORTIE POINT: tułów kremowo biały lub blado płowy. Oznaczenia ciemno-brązowe z nieokiełznanymi łatami w kolorze rudym i/lub kremowym.Skóra nosa i poduszki: ciemno-brązowy i/lub koralowy różowy. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski. BLUE-CREAM POINT: tułów siny biały lub kremowy biały. Oznaczenia niebieskie z kremowymi łatami. Skóra nosa i poduszki: ciemnoszary niebieski i/lub różowy.Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
WZÓR SYBERYJSKI Z OZNACZENIAMI : Głowa musi być wyraźnie pokreślona ciemnymi paskami, pionowo, tworząc klasyczne “M” na czole; poziomo na policzkach. Na głowie jasne pierścienie wokół oczu i ciemne cętki na jasnych poduszeczkach przy wąsach, wyraźnie zarysowane w ciemnym kolorze krawędzie. Wnętrze ucha jasne z nakrapianiem na zewnątrz. Oznaczenia intensywne, wyraźne i szerokie. Na łapach równomiernie rozłożone bransoletki. Ogon w paski z jaśniejszą dolną częścią ciała. Na tułowiu brak pasków i plam.
Z CIEMNOBRĄZOWYMI OZNACZENIAMI: oznaczenia beżowo-brązowe nakrapiane ciemniejszymi brązowymi pręgowanymi znaczeniami. Kolor tułowia od bladego kremowego po płowy, ciepły w tonacji. Skóra nosa: ciemno-brązowy lub rudy ceglany. Poduszki: ciemno-brązowe. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski. Z NIEBIESKIMI OZNACZENIAMI RYSIMI: oznaczenia jasne, srebrno niebieskie, nakrapiany ciemniejszymi niebieskimi pręgowanymi znaczeniami. Kolor tułowia sino-biały, zimny w tonacji. Skóra nosa: niebieska lub stary róż. Poduszki: niebieskie. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
Z OGNISTYMI OZNACZENIAMI: oznaczenia głęboki pomarańcz ognisty, nakrapiany głębokimi rudymi pręgowanymi znaczeniami. Kolor tułowia kremowy biały. Skóra nosa i poduszki: od cielistego do koralowego różowego. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
Z KREMOWYMI OZNACZENIAMI : oznaczenia blado kremowe, nakrapiany ciemniejszymi kremowymi pręgowanymi znaczeniami. Kolor tułowia kremowy biały, znacznie jaśniejszymi w tonacji niż oznaczenia. Skóra nosa i poduszki: od cielistego do koralowego różowego. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
SZYLKRET Z OZNACZENIAMI : oznaczenia beżowo-brązowe z ciemnymi brązowymi pręgowanymi znaczeniami i rudymi łatami. Kolor tułowia kremowy biały lub blado płowy. Skóra nosa i poduszki: ciemno-brązowy, rudo-ceglany i/lub koralowy różowy. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
Z NIEBIESKO-KREMOWYMI OZNACZENIAMI : oznaczenia niebieskie z ciemniejszymi niebieskimi pręgowanymi znaczeniami i kremowymi łatami. Kolor tułowia sino-biały, zimny w tonacji. Skóra nosa i poduszki: niebieski, stary róż i/lub różowy. Kolor oczu: głęboki, intensywnie niebieski.
ZŁOTO : SEAL GOLDEN TABBY POINT : złote nevki rodzą się z łapkami bez koloru,poduszki są cieliste,przezroczyste z upływem czasu ciemnieją lecz łapka pozostaje jasna,w wieku ok 12 tygodni poduszki ciemnieją,ale łapka jest jasna. Bez pigmentu jest też nos kota, dopuszczalna jest obwódka w koło nosa ale lustro powinno być czyste. Ucho ma kolor tylko na brzegu u nasady bez koloru,u starszych kotów ucho od nasady wysyca się rudym kolorem. BLUE GOLDEN TABBY POINT : kolor niebieski zloty jest delikatniejsze od czarnej złotej nem jest mniej wysycony i bardzie zimny, nos u maluszka jest także bez koloru,ucho zdecydowanie jaśniejsze niż w ns.
SREBRO : SEAL SILVER TABBY POINT : Srebrna neva jest bardzo jasna ,ładne czysto srebro praktycznie powinno mieć przez cale życie piękny kontrast i nie powinna ciemnieć Ucho-kolor podobnie jak u złotej nem musi być tylko na brzegu ucha ,ale od nasady nie ciemnieje nie zmienia koloru pozostaje jasny łapka- jest bardzo jasna właściwie bez koloru natomiast poduszka u czarnego srebra jest ciemna z ciemnym włoskami pomieszanymi ze srebrnymi. Srebrne nevy mogą być także solidami czyli dymne. Kolor dymnej nevy jest mniej nasycony niż u tradycyjnego seal pointa .
WSZYSTKIE WARIANTY KOLORYSTYCZNE MOGĄ TAKŻE WYSTĘPOWAĆ Z RÓŻNYM ROZŁOŻENIEM BIELI:
01 van-kolor biały pojawia się na całym ciele, dopuszczalne są łaty koloru na ogonie, głowie i pojedyncze nieduże na ciele i łapie
02 arlekin – biały musi być w ilości do 75% lecz nie mniej niż 50% całego ciała, preferowane jest rozłożenie kolorowych łat na całym ciele
03 bicolor -wyraźne odcięcie koloru od białego, biały kolor musi być w ilości od 25% lecz nie więcej niż 50% całego ciała, pożądane oznaczenia białe na pysku, oraz w okolicy ogona, musi być również biały na brzuchu, łapach, pysku, pod brodą i na klatce piersiowej 09 nie określona ilość bieli-kolor biały może występować bez ograniczeń co do ilości i miejsc występowania.

 

Standard Neva Masquerade

Wielkość
Wielkość – Od średniej do dużej, kotka najczęściej mniejsza niż kocur.
Głowa
Kształt – Trochę dłuższa niż szersza, lekko okrągła, masywna. Czoło – Szerokie, jakby trochę okrągłe. Policzki – Kości policzkowe dobrze rozwinięte, umiejscowione wysoko.
Nos – Średniej długości, z profilu widać lekkie wgłębienie, jednak bez “stopu”.
Broda – “Ucieka” trochę do tyłu, z profilu widać, że łączy się w łuk z górną linią nosa.
Uszy
Kształt – Średniej wielkości, u podstawy mocno otwarte, u samej góry zaokrąglone, gęste włosy wewnątrz uszu.
Osadzenie – Lekko skierowane ku przodowi, między nimi dosyć duża odległość.
Oczy
Kształt – Duże, o lekko owalnym kształcie.
Osadzone lekko ukośnie, daleko od siebie.
Kolor – Wyraźny kolor niebieski, bez względu na kolor futra
Tułów
Budowa – Mocne kości i mięśnie, silny kark i szeroka pierś, tułów powinien dawać wrażenie “prostokątnego”.
Nogi – Średniej długości, mocne, powinny tworzyć prostokątną całość wraz z tułowiem.
Łapy – Duże, okrągłe, z gęstymi pędzelkami między poduszeczkami.
Ogon – Długi, gruby, z zaokrąglonym końcem, gęste owłosienie ze wszystkich stron, jednak bez zwisających włosów.
Futro
Struktura – Półdługie, dobrze rozwinięte, bardzo gęste, włosy pod spodem nie przylegające ściśle do ciała, włosy na górze jakby nie przyjmujące wody przy dotknięciu robią wrażenie dosyć grubych i ciężkich. Futro letnie jest wyraźnie krótsze niż zimowe. W futrze zimowym wyróżnia się dobrze owłosioną część piersiową, “kryza” i “bryczesy”.
Kolor – Dozwolone są wszystkie kolory wliczając wszystkie odmiany kolorystyczne z białym; z wyjątkiem koloru point i oznaczeń chocolate, cinnamon, lilac i fawn. Występowanie koloru białego jest uznawane, m.in. jako biała gwiazdka (płomyk), biały medalion, biała klatka piersiowa, biały na brzuchu, białe łapy itd. Uwagi W klasie nowicjatu mogą brać udział tylko koty urodzone na terytorium byłego USSR. Zabronione są krzyżówki z jakąkolwiek inną rasą.
Wady
Ogólne – Kot za mały lub zbyt drobnej budowy ciała. Głowa – Długa i wąska lub zbyt okrągła (typ perski). Prosty profil.
Uszy – Za duże lub zbyt wysoko osadzone.
Oczy – Okrągłe.
Nogi – Za długie lub zbyt cienkie.
Ogon – Za krótki.
Futro – Zbyt cienkie lub jedwabiste.Płasko przylegające.Zbyt ubogie(poza okresem letnim)
PUNKTACJA:
Głowa – Ogólny kształt, kształt nosa, policzki i pyszczek, szczęka i zęby, czoło, broda – 25 pkt. Uszy – Wielkość, kształt i osadzenie – 10 pkt. Oczy – Kształt i kolor – 10 pkt. Tułów – Budowa, wielkość, nogi i kształt łap – 20 pkt. Ogon – Długość i kształt – 5 pkt. Futro – Jakość, struktura i długość – 25 pkt. Ogółem – 100 pkt.

Opis Rasy Neva Masquerade

Maestro Dumka*Pl Micha Dumka*Pl

Neva masquerade – niebieskookie koty w maskach. Nazwę dla tej rasy dała rzeka Neva przepływająca przez Petersburg, miasto słynące niegdyś z wielkich balów maskowych/maskarad/. Historia wywodzi się z XVII wiecznych kotów syjamskich trzymanych na dworach rosyjskich. Gdy moda przeminęła nadworni przyjaciele zmuszeni byli do opuszczenia pałaców. W taki to sposób przebywając w lasach powstały krzyżówki z kotami syberyjskimi i został przekazany gen odpowiedzialny za to umaszczenie. Wśród kociąt pochodzących od pierwszych kotów syberyjskich przywiezionych do USA w 1990 roku były także koty z oznaczeniami. Ustalony później standard dla tej rasy wykluczył jednak te piękne koty o niebieskich oczach. To wielka niesprawiedliwość! Kotami Neva Masquerade zainteresowali się hodowcy z USA i po długiej korespondencji z Prezydentem “The Aboriginal Russian Cat Club” (TARC) stowarzyszonego w TICA doprowadzili do wysłania do Ameryki w lutym 1997 roku kilku kotów tej nowej rasy. Pierwsze kocięta w USA urodziły się w hodowli Willowbrook’s Cattery w lutym 1998 roku. Wszystkie osiem kociąt z tego miotu wyrosło na zdrowe i dorodne koty i prezentowane były już na wystawach kotów rasowych organizowanych przez TICA i CFF jako NBC’s lub AOV’s. Rosyjscy hodowcy są bardzo dumni ze swoich Nevskich Maskaradnych uważając je za wielki hodowlany sukces. Najistotniejsze w tej nowej rasie jest to, że powstała bez krzyżowania z innymi rasami, tylko poprzez selekcję kociąt z wielu hodowli. Od 01.01 2009 roku Neva Masquerade została oficjalnie uznana przez FIFE jako siostrzana rasa kota syberyjskiego.Od tej pory te piękne koty mogą konkurować na wystawach o najwyższe tytuły bez ograniczeń. Kota tego wyróżniają charakterystyczne znaczenia oraz piękne niebieskie oczy. Bardzo inteligentne, towarzyskie, kontaktowe , pełne temperamentu, ciekawe świata, pełne wdzięku a jednocześnie nie pozbawione fascynującej dzikości. W nowym domu szybko przywiązują się do właścicieli, najczęściej wybierają sobie jedną osobę, którą obdarzają wyjątkowym uczuciem. Potrafią towarzyszyć człowiekowi przy jego domowych czynnościach, zagadywać miłym miauczeniem. Są komunikatywne, potrafią w zrozumiały dla człowieka sposób przekazywać swoje potrzeby. Są skore do zabawy, ruchliwe, uwielbiają skakać, spać na wysokich miejscach. Lubią przebywać na balkonie, werandzie czy na wolnym powietrzu. Są doskonałymi towarzyszami dziecięcych zabaw, łatwo zaprzyjaźniają się z innymi zwierzętami. Każdy właściciel Nevy Masquerade opowie o tym że jego kot jest przywiązany do rodziny i będąc energicznym, ciekawskim, bardzo inteligentnym zwierzakiem bierze żywy udział w jej życiu i szybko się uczy. Z pewnością pomoże Wam pisać na komputerze i wykorzysta chwile by wleść na kolana, kiedy oglądacie telewizje. Oczywiście jeśli nie śpi na waszym łóżku i nie je wspólnie z waszymi dziećmi kanapki. Można też razem się kąpać, bo woda je fascynuje. Czasami będzie się tylko w was wpatrywać nieodgadnionymi błękitnymi oczami.Większość swoich potrzeb wyrazi śpiewnym, świergocącym,miłym głosem i ekspresyjnym zachowaniem. Zadomowiona na swoim terytorium,z dumnie wzniesionym puchatym ogonem przywita każdego gościa. Ci z nas którzy mogą obserwować je na wolnym wybiegu, dodadzą że żadna pogoda,mróz, deszcz im nie straszne, może tylko duży upał. Nie przeszkodzi żaden płot, kałuża ani rów. Uwielbiają polowanie,wspinanie się na drzewa, dzikie biegi i skoki zwłaszcza w kocim towarzystwie.
Obyście mieli szczęście napotkać na swojej ścieżce takiego kota !!!

Jadłospis

Wydawało by się że to prosta sprawa. Mamy dziś wielki wybór dostępnych na rynku karm oraz diet. Lecz wybór nie jest prosty, gdyż każdy producent zachwala swoje produkty jako najlepsze i najlepiej przyswajalne oraz zgodne z naturą i takie tam… Kot jako mięsożerca ma dużo większe zapotrzebowanie na mięso niż np. pies, gdyż koci organizm korzysta z gotowego białka zwierzęcego, tracąc umiejętność syntezy aminokwasów. Z tego powodu powinniśmy pamiętać aby: Tauryna, Lizyna,Tryptofan, Metionina, Cysteina, Arginina były zawarte w pożywieniu naszego kota. Niedobór tych aminokwasów może mieć bardzo poważne konsekwencje zdrowotne, od osłabienia, wypadania włosów po utratę odporności, zapadanie na różne choroby, ogólna anemia i wycieńczeni . Żródłem tych aminokwasów jest mięso, dlatego bardzo ważna jest dobrze zbilansowana dieta dla kota,nie pierwsza lepsza karma dostępna w sklepie. Dobra dieta nie powinna być monotonna,raczej zmienna, jak też powinna zawierać:białko, węglowodany, tłuszcze, witaminy i minerały w porcjach zapewniających dobry rozwój oraz wzrost. Suche karmy renomowanych firm w klasie super premium np. Royal Canin, Hill’s, Iams, Acana, Trovet, Taste of wilde są pełno watrościowym pokarmem i przy okazji są wygodne w użyciu. Nie wolno jednak kupować tanich karm supermarketowych czy innych, bo jest w nich znikoma ilość mięsa, a to najważniejszy składnik potrzebny naszemu kotu. Najlepiej czytać skład podany na opakowaniach,zazwyczaj tam mamy podane ilości. Wygodna forma to pokarmy w konserwach, natomiast powinny być podawane nie często,raz na jakiś czas jako dodatek Wadą jest to że koty nie ćwiczą mięśni szczęk i nie czyszczą naturalnym sposobem zębów, co może skutkować odkładaniem się kamienia nazębnego i nieprzyjemnym zapachem z pyszczka. Najlepiej dietę urozmaicić świeżym jedzeniem takim jak: surowe i gotowane mięso, ryby, sery. Mięso kurze, indycze, wołowe, cielęce czy królicze należy albo gotować albo przemrozić przez 2-3 dni w zamrażalniku, następnie rozmrozić i podawać pokrojone. Nie podajemy wieprzowiny!!! Ryby nie wolno podawać surowej,tylko gotowaną. Mięso ryb zawiera tiaminaze, która zawiera enzym rozkładający tak ważną dla kota tiamine, niedobór może być fatalny w skutkach, powoduje zaburzenia czucia, niewydolność serca,uszkodzenie mózgu i układu nerwowego. Przepisy na zdrową domową karmę, którą moje kotki lubią najbardziej: Nie może ona natomiast być podstawą żywienia, ale należy traktować ją jako dodatek. Do każdej przykładowej porcji należy dodać witaminy.

Kurczak z marchewką i pietruszką

0/5 piersi z kurczaka marchewka,
pietruszka
kaszka kuskus
Ugotować w niedużej ilości wody, pokroić na małe kawałeczki, do wywaru dodać kaszkę po czym zalać wszystko i zostawić do ostudzenia po zsiądnięciu można podawać lub zamrozić w małych porcjach.

Kurczak z wołowiną i podrobami

kurczak
1 kg serc,żołądków lub innych podrobów
0/5 kg wołowiny
20 dkg wątróbki drobiowej
Ugotować,pokroić,wymieszać podzielić na porcje i podawać.
3.Skrzydełka z wołowiną w zalewie
0/5 kg skrzydełek bez kości
20 dkg tłustej wołowiny rosołowej
2 łyżeczki kaszki kuskus
troszkę mrożonek warzywnych
marchew, seler, pietruszka, groszek skrzydełka i wołowinę , warzywa gotujemy w niedużej ilości wody odcedzamy kroimy lub miksujemy, do powstałego rosołu dodajemy kaszkę i tym zalewamy mięso odstawiamy do zsiądnięcia. Potem porcjujemy i podajemy.
Mleko,choć kojarzone jako ulubione pożywienie kotów zawiera nie tolerowaną przez koty laktozę. Podane może być przyczyną biegunki. Nie podajemy go kotom Zamiast tego możemy podawać dostępne w sklepach zoologicznych preparaty mlekozastępcze ,lub kefiry czy jogurty dla dzieci, ale nie zawierające konserwantów. Również serki wszelkiego rodzaju możemy podawać, białe, topione czy żółte.
Pamiętamy też że kot powinien mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody. Najlepsze są fontanny. Kot w okresie do 1,5 roku życia rośnie bardzo intensywnie, powinien mieć stały dostęp do suchej karmy oraz dość często podawane dodatki. Po okresie wzrostu, należy uważać aby kota nie utuczyć. Z karm typu kitten przechodzimy na karmy bytowe adult lub steril dla kastratów, no i kontrolujemy wagę.
Zbytnie przebiauczenie czy przytycie też może być przyczyną sporych dolegliwości u naszego pupila Jednak jeśli z jakiegoś powodu jednak utyje czy przebiauczy się, bardzo pomocne są karmy tzw.diety weterynaryjne, które pomogą wrócić kotkowi do formy. Pamiętać należy aby przed kupnem karmy dokładnie przeczytać skład karm. Jeśli widzimy że jest dużo białka,należy dokładnie sprawdzić z czego ono pochodzi, czy z mięsa czy jest pochodzenia roślinnego. Istotna jest też ilość węglowodanów, które są odpowiedzialne za otyłość naszego kota. Jeśli producent nie podaje % udziału węglowodanów w karmie nie stosowała bym jej,bo pewnie jest ich dużo. Miernikiem jakości karmy jest raczej obniżona ilość węglowodanów. Zwróćmy też uwagę na komponenty i na której pozycji są podane jeśli mięso jest na 4 po pszenicy, kukurydzy i innych też bym nie stosowała takiej karmy. W razie wątpliwości można poradzić się hodowcy lub lekarza weterynarii,aby uniknąć błędów dietetycznych, pozwoli nam to cieszyć się zdrowym i pełnym energii kotem przez wiele lat.

Koci dom

W tym dziale chciała bym opisać jak stworzyć kotu dom,w którym będzie czuł się dobrze. Jest to dość istotne gdyż,koty są zwierzętami terytorialnymi i bardzo czystymi,ich miejsca bytowania mają pewien podział który należy znać aby zapewnić im podstawy bezpieczeństwa oraz dobre samopoczucie. Tak jak my mamy sypialnie, kuchnie i łazienkę, koty również mają miejsca zabaw, spożywania posiłków oraz miejsca do załatwiania się.Aby kot czuł się dobrze należy zapewnić mu taki podział pomieszczeń oraz odpowiedni sprzęt.
Kuwety i żwirek.
Koty raczej najchętniej korzystają z odkrytych kuwet, kuweta kryta jest ciasna i duszna,ale jeśli właścicielowi zależy pewnie pójdą na kompromis po zdjęciu ruchomych drzwiczek. Istotne jest aby kuwet było kilka w zależności od tego jak duży jest dom. Jeśli mamy jednego kota i dom dwu piętrowy kuweta powinna być na każdym piętrze. Można liczyć 1 kuweta na kota plus metraż domu. Kuweta musi stać w miejscu łatwo dla kota dostępnym,tak aby zawsze mógł z niej skorzystać. Nie może stać blisko miejsca spożywania posiłków przez kota,oraz blisko miejsca zabaw czy miejsca wypoczynku kota. Kuweta musi mieć własne dobrze dostępne miejsce. Jeśli kot ma utrudniony dostęp do kuwetki, zdarzyć się może że swoje potrzeby załatwi nam na dywanie, a tego byśmy nie chcieli. Albo też zastrajkuje z załatwianiem się, co jest dość grożne, bo powoduje zatrzymanie moczu w organiżmie a w konsekwencji różne choroby od zatrucia moczem po odkładanie się struwitów w moczu.Taki stan wymaga potem długotrwałego leczenia. Istotny jest też żwirek. Na rynku mamy spory wybór w tym temacie. Jednak powinniśmy zastosować żwirek taki do jakiego kot był przyzwyczajony w hodowli. Jest w jakiś sposób sprawdzony i kot jest przyzwyczajony do załatwiania się w nim. Zapytajmy hodowce jaki żwirek używa w swojej hodowli i zastosujmy ten sam. Koty czasem np. nie lubią dżwięku trzeszczenia silikonowego żwirku i się do niego nie załatwią,inne zaś są do niego przyzwyczajone ,a żwirek zbrylający spowoduje niechęć do załatwiania się. Nie używajmy żwirku z supermarketu,bo to pomyłka. Ten żwirek nie dość że cementuje całą kuwetę,nie pochłania zapachu to jeszcze przykleja się kotom do łapek i roznoszą go po całym domu. Żwirek z supermarketu jest też nie ekonomiczny bardzo szybko się kończy. Żwirki które mogę polecić i sama stosuje to: Cat’s Best Eko plus, Benek, Golden Grey Oczywiście pamiętamy o częstym wybieraniu nieczystości, oraz raz na 3 dni dezynfekcji całej kuwetki np. Domestosem Nie stosuje żwirków zapachowych, nie wszystkie koty je tolerują. Używam natomiast neutralizator zapachów dosypywany do żwirku. Neutralizatory są też dostępne w każdym sklepie zoologicznym, mają też różne zapachy,ja jednak wybieram bezzapachowe.
Drapak.
Drapak tak samo jak kuweta powinien stać na każdym piętrze mieszkania. Jeśli mamy kilka kotów drapaków powinno być więcej. Wybierzmy duży stabilny drapak z dużą ilością półek i budek. Taki będzie największą atrakcją. Istotne też jest ustawienie drapaka, raczej nie wciskajmy go w pierwszy lepszy kont mieszkania ,bo może okazać się że kot nie będzie z niego korzystał. Dobrze jest rozejrzeć się które miejsce w domu wasz pupil wybrał na strefę zabaw i tam ustawić drapak. Jest to mebel nie tylko do drapania ale też do zabawy i swojego rodzaju obserwatorium dla kota .Koty uwielbiają też wszelkiego rodzaju wysokie pułki, jeśli więc ustawimy drapak w ich pobliżu, zorganizujemy kotu świetny plac zabaw. Będzie on wtedy miał tam swój azyl, gdzie będzie mógł obserwować świat, dokonywać różnych akrobacji w postaci skoków przez półki na drapak i w odwrotnym kierunku. Na pewno nie będzie się nudzić. Drapak, budki, tuby, wysokie pułki to świetna zabawa dla kota,wszystko tylko musi być umieszczone w odpowiednim miejscu w domu.Na terenie który został wybrany przez kota jako miejsce zabaw. Jeśli nie będzie miał takiego miejsca pewnie skorzysta z naszych meblościanek i szaf. Zabezpieczenia
Chodzi mi tu o okna. Kot jest ciekawski i lubi wyglądać,wylegiwać się na parapecie. Ale jest też łowcą i nie zatrzyma go wysokość jeśli zechce upolować ptaka ,lub zeskoczyć aby sprawdzić co jest na dole. Przestrzegam wszystkich aby pamiętali o zabezpieczeniu okien siatką. Na rynku jest wiele dostępnych siatek,nie muszą to być tandetne moskitiery. Są dostępne siatki do zabezpieczenia okien,które są prawie nie widoczne,należy tylko poszukać i popytać. Proszę nie tłumaczyć sobie że mam okna uchylne.Takie okna też są niebezpieczne. Kocięta pięknie wspinają się po framudze i jeśli zdołają przesadzić głowę to dalsze konsekwencje mogą być tragiczne. Poza tym siatka daje możliwość otwarcia okien na oścież i przewietrzenie mieszkania, bez problemu że kotu się coś przydarzy. Nie myślcie Państwo że was to nie dotyczy, bo mieszkacie np.na parterze. Siatka powinna być i tak,bo podczas waszej nieobecności lub obecności ciekawskie kocię może wybrać się na spacer z którego już nie wróci.
Wychodzenie na dwór
Wypuszczanie kota na dwór nie jest dobrym pomysłem.Czyha tam na niego wiele niebezpieczeństw. Kot urodzony i wychowany w hodowli nie zna świata zewnętrznego, jego całym światem jest nasze mieszkanie i tam czuje się dobrze. Nie jest prawdą że dla kota wypuszczanie na dwór jest dobre. Kot wypuszczany bez dozoru, a czasem nawet z dozorem może skończyć pod kołami samochodu, może zostać pogryziony przez psy albo nawet dzikie koty, może zostać zwyczajnie ukradziony. Płot czy furtka dla kota nie jest żadną przeszkodą, jeśli czegoś się przestraszy lub po prostu coś go zaciekawi opuści swoje podwórko błyskawicznie. A w panice nie pomoże żadne nasze przywoływanie, on po prostu zaszyje się gdzieś i nie wyjdzie aż go nie znajdziemy. Wreszcie jeśli już nawet nic mu się nie stanie, to jest narażony na zakażenia zakażnymi chorobami śmiertelnymi na które nie ma szczepień ani leków. Choroby te mogą być przenoszone przez zdziczałe zwierzęta. Kot nie musi się wcale z nimi spotkać,czasem wystarczy że powącha odchody takiego zwierzaka. Nie jest rzeczą przyjemną patrzeć jak nasz kot umiera i nie możemy mu pomóc.
Sprzęt codziennego użytku.
Przebywając w domu z kotem, powinniśmy też zwrócić uwagę na różne przedmioty w domu i zachować pewne reguły ich użytkowania. Urządzenia takie jak kuchenka, pralka, lodówka są dla kotów świetnym miejscem kryjówek. Mając w domu kota należy je bezwzględnie pozostawiać zamknięte. Jeśli już coś jest otwarte,przed użyciem należy sprawdzić czy na pewno nie ma tam kota. Poza zasięgiem kota należy bezwzględnie trzymać lekarstwa. Są w nich różne substancje które czasem mogą spowodować że kot je po prostu w zabawie zje, a konsekwencje przyjęcia dawek dla człowieka mogą być tragiczne. To samo tyczy się środków do czyszczenia, detergentów i środków chemicznych. Jeśli zaś zmywamy podłogi czy coś czyścimy kot powinien pozostać w tym czasie w innym pomieszczeniu. Koty często czyszczą się poprzez wylizywanie. Jeśli nasz pupil będzie chodził po mokrej podłodze czyszczonej jakimś środkiem chemicznym i potem wyczyści sobie łapki to się najzwyczajniej naje tej chemii i może to być przyczyną zatruć jak też różnych schorzeń przewodu pokarmowego, które długo się leczy.
Rośliny
Koty uwielbiają skubać zielone, trawka dla kota jest wskazana i dobrze robi na przewód pokarmowy który może w naturalny sposób się oczyścić.Ale ja mam na myśli rośliny szkodliwe dla kota.Wiele z nich jest toksyczna i powoduje zatrucia a nawet zgon zwierzęcia.Do roślin niebezpiecznych należą: Lilia i liliowate, Aloes, Azalia, Diffenbachia, Dracena, Smokowiec, Fikusy, Geranium, Hortensja, Wiele odmian bluszczu, Liguster, Filodendron, Narcyz, Różanecznik, Rododendron, tytoń ozdobny, Bukszpan, Czosnek, Fiołek, Cyklamen, Oleander, Konwalia, Łubin, Mak, Pierwiosnek. Rośliny te należy trzymać poza zasięgiem kota.
Miejsce spożywania posiłków.
Miejsce to nie powinno być przypadkowe. Powinno być usytuowane w dużym oddaleniu od kociej toaletki oraz miejsca zabaw. Powinna być tam zawsze dostępna świeża czysta woda,najlepiej z fontanny dla kotów,oraz sucha karma. Pomieszczenie nie może być zamknięte.Kot musi mieć do niego stały dostęp.

Kocia mowa

Koty nie potrafią mówić ludzkim głosem. Nie mogą używać słów do przekazania tego, co czują, myślą, czego potrzebują. Jednak za pomocą mowy swojego ciała potrafią powiedzieć o wiele więcej, niż mogło się nam wydawać. Porozumiewają się między sobą na wiele różnych sposobów, a repertuar ich zachowań jest bardzo bogaty.Po dziś dzień naukowcy nie odkryli, w jaki sposób koty mruczą. Niektórzy mówią, że jest to spowodowane drganiem strun głosowych, jednak nikt jednoznacznie nie udzielił jeszcze odpowiedzi. Mruczenie to najbardziej tajemniczy i niezwykły dźwięk, jaki kot może z siebie wydać. Powszechnie uważa się, że kot mruczy, kiedy jest zadowolony. Jednak nie tylko. Mruczą także kotki, które wracają do swoich dzieci, by je uspokoić, młode kocięta podczas karmienia, by okazać zadowolenie, osobniki dorosłe, zbliżając się do osobnika dominującego, by go uspokoić, okazać dobre intencje oraz uległość. Mruczą także koty chore, czasem także znajdujące się na łożu śmierci – prawdopodobnie w celu samouspokojenia.
Dźwięki gawędziarskie
Takimi dźwiękami, które są ciche i czułe, przemawia matka do swoich dzieci lub kocur, który chce kopulować z kotką i stara się oczarować swoją “ukochaną”. Do grupy tych dźwięków zalicza się także mruczenie.
Dźwięki “wzywające”
Jest to grupa dźwięków od cichego miauczenia, do przenikliwego wojennego wrzasku walczących ze sobą kocurów. Takimi dźwiękami koty starają się zwrócić na siebie uwagę, zwabić do siebie innego osobnika lub ofiarę.
Odgłosy zagrożenia, strachu, złości
Kot, który czuje się zagrożony, wystraszony lub zły, wydaje dźwięki, które świadczą o jego podnieceniu. Są one bardzo zrozumiałe i łatwo rozpoznawalne dla innych osobników – także dla ludzi. Kot głośno parska i prycha, co świadczy o możliwości nastąpienia szybkiego ataku w stronę drugiego osobnika.
Ostrzeżenie Głębokie
Gardłowe warczenie wysyłane jest w stronę innych osobników, w celu uzmysłowienia im, że zdobycz, którą kot właśnie złapał, należy tylko i wyłącznie do niego. Kot wydaje ten dźwięk zaciskając mocno zęby na zdobyczy, przez co przypomina to bardziej odgłos wydawany przez psa, niż kota.
Miauczenie
Wydaje się być dźwiękiem zastrzeżonym tylko i wyłącznie dla ludzi. Świadczy o chęci zwrócenia na siebie uwagi, często wydawane jest podczas witania domownika lub wtedy, gdy kot przypomina pod lodówką, że równie chętnie by coś zjadł.
Mimika twarzy
Czujna obserwacja Podczas, gdy kot czujnie obserwuje otoczenie, na jego pyszczku nie widzimy zmarszczek, a uszy ma podniesione do góry, jest to oznaką jego pokojowego nastroju.
Senność
W momencie, kiedy kota zaczyna ogarniać senność, jego oczy stają się ciężkie, a powieki coraz bardziej zaczynają opadać w dół.
Nagłe zwrócenie uwagi
Jeśli coś nagle zainteresowało naszego kota, jego oczy stają się szeroko otwarte, wąsy wyprostowane, a uszy napięte i skierowane do przodu.
Strach lub gniew
Kiedy kot okazuje nam uczucie strachu lub gniewu, zwraca uszy na boki i skośnie do tyłu, jego wargi stają się ściągnięte, a na pyszczku pojawiają się zmarszczki. Strach Kiedy kot się wystraszy, od razu szykuje się do obrony przed ewentualnym atakiem ze strony przeciwnika. Kładzie uszy płasko po głowie, jego źrenice stają się bardzo rozszerzone, pyszczek wykrzywia się, a przy okazji kot parska. Daje tym ostrzeżenie, że w przypadku próby ewentualnego ataku będzie się bronił.
Złość
Kot rozzłoszczony powoli opuszcza głowę na dół, wlepia oczy w przeciwnika, kierując się w jego stronę. Jego źrenice stają się bardzo wąskie, a uszy odwracają się tylną stroną muszli do przeciwnika. Jest to oznaką gotowości do ataku na przeciwnika.
Ogon
podniesiony do góry – zadowolenie, dobry humor i pewność; . gładki i luźno zwisający – oznacza normalny humor; . najeżony niczym szczotka do butelek – jest to oznaka strachu; . nastroszony, wydaje się większy niż jest – oznaka strachu i brawury; . ustawiony poziomo z drgającym końcem – wyraz największego skupienia i napięcia; . wolno poruszający się – sygnalizuje lekkie rozdrażnienie; . wyprężony i szybko poruszający się – radosne powitanie właściciela; . rytmicznie uderzający – w tym wypadku należy spodziewać się jakiejś reakcji ze strony kota w najbliższym czasie. Postawa Zadowolenie Będąc w dobrym humorze, siedzi na udach, przednie łapy są ułożone obok siebie, a ogon jest owinięty wokół tułowia. Nie wykazuje aktywności, wydaje się oczekiwać na jakieś ciekawe wydarzenie.
Niepokój
Zaniepokojony kot wsuwa przednie łapy pod siebie i przyciska do ciała. Jego uszy są położone po głowie, wąsy ściągnięte, ogon znajduje się blisko ciała lub zamiata po podłodze. W przypadku kontaktu z innym osobnikiem może walczyć, wyciągając bardzo szybko spod siebie uzbrojone w pazury łapy, jednak stara się tego uniknąć, poprzez sygnalizowanie, że nie chce, aby ktoś mu teraz przeszkadzał.
Obrona
Kot, który obawia się ataku, wygina grzbiet w łuk, szczerzy zęby, jego sierść stroszy się, a całe ciało odwraca bokiem do przeciwnika. Chęć do zabawy Koty bardzo często okazują chęć do zabawy z człowiekiem kładąc się na grzbiet. Należy jednak uważać, gdyż głaskanie go po brzuchu może skończyć się dla nas podrapaniem. Często koty uważają swój brzuch za nietykalny, więc instynktownie reagują obronnym drapaniem.
Zaufanie
Kot, który chce okazać zaufanie do swojego właściciela, często ociera się o jego nogi, kładzie się u jego stóp, bądź przewraca się na grzbiet. Ukazuje przez to także swoje odprężenie. Agresja Kot przysiada spięty do skoku, uszy stawia i kieruje do przodu, stroszy wąsy. Trzyma ogon blisko ciała i macha nim na boki, a do tego wydaje przeciągłe i głuche warczenie. Jest to oznaka agresji, dlatego lepiej nie drażnić tak zachowującego się kota.
Zapach
Zapach jest kolejnym sposobem porozumiewania się kotów. Każdy kot zostawia w domu swoje ślady zapachowe. Znaczy teren za pomocą gruczołów łojowych znajdujących się na jego pyszczku, czole czy brodzie. Dlatego często można zaobserwować, że kot ociera się o różne przedmioty znajdujące się w domu, a także o nasze nogi. Kolejnym sposobem znakowania terytorium jest drapanie. Na spodniej stronie kocich łap również znajdują się gruczoły łojowe, które zostawiają zapach. Najbardziej nieznośną formą znakowania terenu jest obsikiwanie go przez kocury. Mocz dorosłego, niewykastrowanego kocura jest bardzo uciążliwy, a jego zapach trudny do pozbycia się. Z tego względu bardzo często kastruje się koty.
Udeptywanie i ślinienie się
Udeptywanie jest wyrazem silnego zadowolenia kota. Jest to pozostałość po wieku kocięcym, kiedy to małe kotki udeptują sutki matki pijąc z nich mleko. Czasami udeptywaniu towarzyszy także ślinienie, które jest odruchem warunkowym, zachowanym z okresu karmienia przez matkę. Kocia mowa ciała to gesty, mimika, ułożenie sierści, ogona, pozycja ciała oraz wydawane dźwięki. Musimy pamiętać, że chcąc zrozumieć w pełni sygnały wydawane przez naszego pupila, musimy go całego bacznie obserwować. Inaczej wydawane przez niego sygnały mogą zostać źle przez nas zrozumiane, a co za tym idzie, skończyć się np. podrapaniem