Opis Rasy Perskiej

Pers to prawdziwy koci arystokrata. Ma nienaganne maniery, odznacza się spokojnym temperamentem i zrównoważonym charakterem. Nie urządza gonitw po mieszkaniu, zwykle przechadza się powoli i dostojnie. Nie jest też specjalnie skoczny, dlatego nie powinny przy nim ucierpieć ani nasze meble, ani cenne drobiazgi. Na pewno przyda mu się specjalny słupek okręcony grubym sznurkiem, na którym będzie mógł ostrzyć pazury. Chociaż mocno przywiązany do opiekuna, nie jest natrętny – lubi pieszczoty, ale tylko wtedy, gdy sam ma na nie ochotę. Będzie dobrym przyjacielem dla dzieci, ponieważ jest cierpliwy i tolerancyjny. Nie wykazuje agresji i złośliwości. Czasem zdarza mu się okazać jedynie niezadowolenie. Jest towarzyski i niekonfliktowy, dobrze czuje się zarówno w grupie kotów, jak i w obecności psa. Kot perski to typowy domator. Od intensywnych ćwiczeń woli wylegiwanie się na kanapie. W pogodne dni chętnie spędzi czas na zabezpieczonym siatką balkonie. Persy to spokojne, zrównoważone i łagodne koty. Lubią ludzi. Bardzo przywiązują się do całej rodziny. Są prawdziwymi pieszczochami – uwielbiają głaskanie, czesanie, drapanie. Nie lubią samotności, zawsze chętnie przystają na propozycje człowieka . Zabawa z dziećmi lub dorosłymi to dla nich wymarzona rozrywka. Nigdy nie używają pazurów i zębów, są zupełnie pozbawione agresji. Gości w domu akceptują szybko i bez problemów. Łatwo też przystosowują się do nowych warunków. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich. Nie są złośliwe, łatwo też wybaczają. Są świetnie przystosowane do życia w mieszkaniach. Persi charakter to niewątpliwie jeden z wielkich atutów tej rasy. Nie jest w stanie go oddać żadna z innych kocich ras. Niespotykane bogactwo barw, odmian kolorystycznych oraz piękne długie jedwabiste futro, to kolejny wielki atut tej rasy. Pers to jedyna tak naprawdę długowłosa rasa. Perskiego futra nie da się porównać w gęstości, jedwabistości,dotyku z żadną inną rasą. Futro kota perskiego jak i charakter są jedyne w swoim rodzaju.Musi być odpowiednio pielęgnowane, aby w pełni oddawało swoje piękno.

Rasowy czy nierasowy

Większość ludzi posiada koty nie rasowe.Za takim wyborem zazwyczaj kryją się względy finansowe.
Są to koty rozmnażane przypadkowo i oddawane w „dobre ręce”, najłatwiej jest wejść w ich posiadanie. Kot rasowy to spory wydatek bez względu na rasę. Jeśli nie mamy pieniędzy na rasowego kota to może warto pomyśleć o kotku ze schroniska lub dachowcu, przecież tyle się ich błąka. Kot nierasowy też potrafi być oddanym przyjacielem, tyle że nie wiemy nic o jego pochodzeniu, nie możemy przewidzieć jaki będzie miał temperament jak dorośnie. Określone rasy mają też ukształtowane określone cechy psychologiczne, i tak pers będzie dostojnym kanapowcem i ozdobą domu, neva natomiast nie koniecznie. Neva będzie z pewnością przyjacielem ale i towarzyszem wielu domowych czynności. Tak więc warto dokładnie pomyśleć czego chcemy. Jeśli zależy nam na konkretnym zachowaniu i wyglądzie należy kupić kota rasowego z hodowli zapoznając się wcześniej z charakterystyką danej rasy. Jeśli wygląd i charakter nie koniecznie jest dla nas najważniejszy to pamiętaj o porzuconych i czekających w schroniskach kotkach, one też chcą mieć kochający dom. Ważne aby i dachowiec i rasowy były traktowane jednakowo z należną im troskliwością. Jeśli zaś zdecydujemy się na rasowego, należy przejrzeć wiele hodowli i porozmawiać z hodowcą. Odwiedzić koty w hodowli jeśli to możliwe, przyjrzeć się jak są trzymane. W dużych hodowlach często koty nie są trzymane razem z ludżmi i nie są traktowane jak członek rodziny, takie koty socjalizują się o wiele gorzej niż te z hodowli gdzie są domownikami i członkami rodziny. Proszę pamiętać że my hodowcy też bardzo uważnie słuchamy Was. Nie wolno kupować kota na targowisku czy giełdzie, nie jest to zgodne z prawem. Kontakt z hodowcą jest zazwyczaj w takim przypadku nie możliwy, a kot zazwyczaj jest obarczony różnymi przypadłościami i wymaga leczenia, choć nie jest to regułą.
Cena kota rasowego nie bierze się z kosmosu. Koty hodowlane zazwyczaj jeżdżą na wystawy, gdzie są oceniane i zdobywają tytuły. Koszt wystaw,badań specjalistycznych, kryć kocurem, oraz sam koszt odchowu ciężarnej matki a potem i kociąt na dobrych karmach i mięsie jest znacznie wyższy niż w pseudo hodowlach. Sama też praca włożona w odpowiedni rozwój i socjalizacje ma swoją cenę. Nie są to koty, które chowają się same, poświęcamy im bardzo wiele uwagi, aby potem ich zachowania były takie jak oczekują ich opiekunowie.