Kolory Kotów Perskich

Koty perskie mają ponad 100 odmian kolorystycznych.
Zgodnie z klasyfikacją FIFE wyróżniamy:
SOLIDY Koty jednobarwnenp. białe, niebieskie, czarne, kremowe, rude, a także szylkrety, czyli połączenie dwóch kolorów np. czarno-rudego czy niebiesko-kremowego oraz koty dymne, czyli takie które mają jednokolorową okrywę, a pod spodem jasny - prawie biały pod szerstek
PRĘGOWANE koty, u których futro ma odcienie ciemniejsze i układają one się w wzór pręgowania, jak u dzikich, wolno żyjących kotów z egzotycznych krajów np. klasycznego, cętkowanego czy tygrysiego
POINTY I KOLORPOINTY koty, które wyglądają, jak białe, lecz na twarzy, nogach i ogonie mają niewielkie ilości futra innego koloru np. rudego, czarnego, kremowego czy niebieskiego
Z BIAŁYM to tzw. bikolory, arlekiny i vany, czyli koty, które są białe, ale mają dodatkowo łaty jednego innego lub dwóch innych kolorów np. kremowego, rudego, niebieskiego czy czarnego.
W celu skrótowego oznaczania rasy i koloru kota międzynarodowa organizacja felinologiczna FIFe wprowadziła kody EMS (ang. Easy Mind System), gdzie za pomocą liter i cyfr dowiemy się, z jakim kotem mamy do czynienia.
n - czarny; e - kremowy; d - rudy; f - szylkret czarny (czyli kot czarno-rudy); g - szylkret niebieski (czyli kot niebiesko-kremowy); w - biały; s - srebrzysty, dymny; 21 - pręgowanie w sposób nieokreślony; 22 - pręgowanie klasyczne; 23 - pręgowanie tygrysie; 24 - pręgowanie cętkowane. "PER d 22" - oznacza to kota perskiego w kolorze rudym (d) klasycznie pręgowanego (22). "PER a" - kot perski niebieski (a). "PER ns" - kot perski czarny (n) dymny (s). "PER f" - kot perski szylkretowy (f - czyli czarno-rudy). "PER e" - kot perski kremowy (e). "PER f 21 33" - kot perski colorpoint (33) pręgowany (21) z oznaczeniami szylkretowymi (f - czarnymi i rudymi) na twarzy, uszach, łapach i ogonie.

Pielęgnacja Kota Perskiego

Chciała bym tu opisać własne sposoby pielęgnacji,które sama stosuje.
1. Bardzo ważna jest kąpiel raz na jakiś czas. Zaznaczyć tu należy że do kąpieli używamy specjalistycznych szamponów tylko dobrych i sprawdzonych firm. Osobiście mogę polecić Groom,Lavender. Szampony te mają specjalne właściwości zapobiegające filcowaniu się sierści w okresie między kąpielami,oraz odpowiednio ją odżywiają, zapobiegają matowieniu. Do kąpieli należy przygotować 2-3 ręczniki oraz ciepłe pomieszczenie . Przed samą kąpielą,przycinamy pazurki,czyścimy uszy oraz dokładnie rozczesujemy futerko. Po namoczeniu wodą futra,uważając aby nie dostała się pupilowi do uszu, nosa, oczu, delikatnie wmasowujemy szampon. Czynność powtarzam dwukrotnie, każdorazowo po spłukaniu. Następnie po ostatnim dokładnym spłukaniu można nałożyć specjalistyczną odżywkę dla jeszcze lepszego zabezpieczenia sierści. Należy używać szamponów i odżywek z napisem „no saral” – one zabezpieczają futro przed tworzeniem się kołtunów. Po kąpieli owijamy kota w suche ręczniki. Mogą być lekko podgrzane na kaloryferze kolejno jeden po drugim aby wstępnie osuszyć. Po tej czynności, dalej futerko należy wysuszyć suszarką, delikatnie je szczotkując. Trzeba tu pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości, tak aby nie poparzyć ani nie wkręcić włosów. Na wyczesane i suche futerko możemy przypudrować delikatnie szczególnie brzuch i okolice pod paszkami, kryzę. Puder także dodatkowo zabezpiecza futro przed kołtunkami oraz tłustymi plamami. Możemy tu używać pudrów specjalistycznych lub po prostu dla niemowląt. Pudrując należy uważać aby nie nasypać do oczu, uszu,nosa. Tak wykąpany i zabezpieczony kot perski nie powinien się kołtunić przez dłuższy czas. Oczywiście od czasu do czasu futerko należy przeczesać i przypudrować, szczególnie kryzę, brzuch oraz pod paszkami.
2. Higiena perskiego pyszczka. My ludzie przykładamy szczególną uwagę do higieny twarzy. Co dzień myjemy, kremujemy ,nakładamy specjalne maseczki. Kot także chciałby wyglądać estetycznie i higienie. Kociej twarzy należy także poświęcić kilka minut. Ważne jest przemywanie kocich oczek. Używam do tego płatków kosmetycznych nasączonych świetlikiem, rumiankiem, przegotowaną wodą, a od czasu do czasu borasolem,który usuwa nadmiar nagromadzonych bakterii. Można w tym celu też używać preparatów do przemywania oczu, dostępnych w sklepach zoologicznych. Jest ich cała masa. Higiena kociej twarzy zajmuje jednak zdecydowanie mniej czasu, niż zabiegi pielęgnacyjne wykonywane codziennie przez nas ludzi. Jednak nie należy jej pomijać. Oczka raz dziennie powinny być przemyte. Bagatelizowanie sobie tego zabiegu często doprowadza do niepotrzebnych zapaleń rogówki oka, już nie mówiąc o nieestetycznym wyglądzie naszego pupila. Tak więc o piękne okrągłe persie oczka należy dbać jak o swoje własne.
3. Uszy i pazurki. Co jakiś czas należy sprawdzić wewnętrzną stronę uszek. Jeśli są zabrudzenia, należy delikatnie przemyć watką nasączoną w płynach do przemywania uszu dostępnych w sklepach zoologicznych. Tak samo co jakiś czas sprawdzamy stan pazurków,bo nie zawsze kotek ma możliwość spiłować je sobie. Za długie zakrzywiające się pazurki, należy przyciąć delikatnie ,bo mogą się łamać.
4. Odrobaczanie i zabezpieczanie przed pasożytami zewnętrznymi. Pamiętaj!!! Pasożytów czasami nie widać, a mogą być powodem wielu nieprzyjemnych dolegliwości u twojego pupila. Jeśli już są widoczne w kale może to oznaczać ich masową inwazję. Częstym powodem nadmiernego gubienia włosa przez persy, są właśnie pasożyty. Zanim jeszcze sam je zobaczysz, one już robią spustoszenie w organizmie twojego pupila, co przejawić się może nadmiernym gubieniem włosa oraz wieloma innymi dolegliwościami. Należy bezwzględnie pamiętać o profilaktycznym odrobaczaniu co 6 miesięcy do 1 roku. Jeśli twój pupil wychodzi na zewnątrz, należy zaopatrzyć się w specjalne środki dostępne w weterynariach zabezpieczające przed pchłami i kleszczami. Choroba odkleszczowa jest bardzo groźna i może być przyczyną śmierci zwierzęcia.

Standard Kota Perskiego

Ogólnie:
wielkość – duży do średniej wielkości
Głowa:
kształt – okrągła, masywna, dobrych proporcji, bardzo płaska czaszka czoło – zaokrąglone policzki – wypełnione nos – krótki, szeroki, z wyraźnym „stopem”, ale nie zadarty. Stop musi być między oczami, a nie powyżej ani poniżej linii oczu broda – mocna szczęka – prosta i silna wyraz – piękny, „otwarty”
Uszy:
kształt – małe, zaokrąglone na końcach, z pięknymi kosmykami włosów osadzenie – bardzo daleko od siebie i maksymalnie nisko na czaszce
Oczy:
kształt – duże, okrągłe i otwarte, szeroko rozstawione – kolor – błyszczące i wyraziste, kolor odpowiadający odmianie barwnej, ale klarowny
Szyja:
krótka i silna Korpus: krępy (cobby), na niskich nogach, pierś szeroka, kłąb i grzbiet masywny i dobrze umięśniony
Łapy:
krótkie, grube i mocne – poduszeczki – duże i okrągłe, mocne; kosmyki włosów między palcami bardzo cenione
Ogon:
-pers:krótki i puszysty w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony – egzotyk: krótki i dobrze owłosiony oraz w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony
Futro:
a) faktura: – pers – długie i miękkie, delikatne o jedwabistej fakturze (nie wełniste), pełna kryza na szyi, piersi i kłębie – egzotyk – gęste, pluszowe i miękkie w fakturze, odstające od korpusu b) kolor: wg odmiany barwnej
Wady:
Głowa: deformacje czaszki powodujące asymetrię twarzy Szczęka i zgryz – wiszący na zewnątrz język i (lub) wyrastający na zewnątrz ząb Korpus – każda wyraźna deformacja kręgosłupa oraz każda wyraźna słabość kończyn
PUNKTACJA
Głowa – 25 pkt. Oczy – 15 pkt. Korpus – 25 pkt. Futro – 30 pkt. Kondycja – 5 pkt. Razem 100 pkt.

Opis Rasy Perskiej

Pers to prawdziwy koci arystokrata. Ma nienaganne maniery, odznacza się spokojnym temperamentem i zrównoważonym charakterem. Nie urządza gonitw po mieszkaniu, zwykle przechadza się powoli i dostojnie. Nie jest też specjalnie skoczny, dlatego nie powinny przy nim ucierpieć ani nasze meble, ani cenne drobiazgi. Na pewno przyda mu się specjalny słupek okręcony grubym sznurkiem, na którym będzie mógł ostrzyć pazury. Chociaż mocno przywiązany do opiekuna, nie jest natrętny – lubi pieszczoty, ale tylko wtedy, gdy sam ma na nie ochotę. Będzie dobrym przyjacielem dla dzieci, ponieważ jest cierpliwy i tolerancyjny. Nie wykazuje agresji i złośliwości. Czasem zdarza mu się okazać jedynie niezadowolenie. Jest towarzyski i niekonfliktowy, dobrze czuje się zarówno w grupie kotów, jak i w obecności psa. Kot perski to typowy domator. Od intensywnych ćwiczeń woli wylegiwanie się na kanapie. W pogodne dni chętnie spędzi czas na zabezpieczonym siatką balkonie. Persy to spokojne, zrównoważone i łagodne koty. Lubią ludzi. Bardzo przywiązują się do całej rodziny. Są prawdziwymi pieszczochami – uwielbiają głaskanie, czesanie, drapanie. Nie lubią samotności, zawsze chętnie przystają na propozycje człowieka . Zabawa z dziećmi lub dorosłymi to dla nich wymarzona rozrywka. Nigdy nie używają pazurów i zębów, są zupełnie pozbawione agresji. Gości w domu akceptują szybko i bez problemów. Łatwo też przystosowują się do nowych warunków. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich. Nie są złośliwe, łatwo też wybaczają. Są świetnie przystosowane do życia w mieszkaniach. Persi charakter to niewątpliwie jeden z wielkich atutów tej rasy. Nie jest w stanie go oddać żadna z innych kocich ras. Niespotykane bogactwo barw, odmian kolorystycznych oraz piękne długie jedwabiste futro, to kolejny wielki atut tej rasy. Pers to jedyna tak naprawdę długowłosa rasa. Perskiego futra nie da się porównać w gęstości, jedwabistości,dotyku z żadną inną rasą. Futro kota perskiego jak i charakter są jedyne w swoim rodzaju.Musi być odpowiednio pielęgnowane, aby w pełni oddawało swoje piękno.