Standard Kota Perskiego

Ogólnie:
wielkość – duży do średniej wielkości
Głowa:
kształt – okrągła, masywna, dobrych proporcji, bardzo płaska czaszka czoło – zaokrąglone policzki – wypełnione nos – krótki, szeroki, z wyraźnym „stopem”, ale nie zadarty. Stop musi być między oczami, a nie powyżej ani poniżej linii oczu broda – mocna szczęka – prosta i silna wyraz – piękny, „otwarty”
Uszy:
kształt – małe, zaokrąglone na końcach, z pięknymi kosmykami włosów osadzenie – bardzo daleko od siebie i maksymalnie nisko na czaszce
Oczy:
kształt – duże, okrągłe i otwarte, szeroko rozstawione – kolor – błyszczące i wyraziste, kolor odpowiadający odmianie barwnej, ale klarowny
Szyja:
krótka i silna Korpus: krępy (cobby), na niskich nogach, pierś szeroka, kłąb i grzbiet masywny i dobrze umięśniony
Łapy:
krótkie, grube i mocne – poduszeczki – duże i okrągłe, mocne; kosmyki włosów między palcami bardzo cenione
Ogon:
-pers:krótki i puszysty w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony – egzotyk: krótki i dobrze owłosiony oraz w dobrej proporcji do korpusu, koniec lekko zaokrąglony
Futro:
a) faktura: – pers – długie i miękkie, delikatne o jedwabistej fakturze (nie wełniste), pełna kryza na szyi, piersi i kłębie – egzotyk – gęste, pluszowe i miękkie w fakturze, odstające od korpusu b) kolor: wg odmiany barwnej
Wady:
Głowa: deformacje czaszki powodujące asymetrię twarzy Szczęka i zgryz – wiszący na zewnątrz język i (lub) wyrastający na zewnątrz ząb Korpus – każda wyraźna deformacja kręgosłupa oraz każda wyraźna słabość kończyn
PUNKTACJA
Głowa – 25 pkt. Oczy – 15 pkt. Korpus – 25 pkt. Futro – 30 pkt. Kondycja – 5 pkt. Razem 100 pkt.

Opis Rasy Perskiej

Pers to prawdziwy koci arystokrata. Ma nienaganne maniery, odznacza się spokojnym temperamentem i zrównoważonym charakterem. Nie urządza gonitw po mieszkaniu, zwykle przechadza się powoli i dostojnie. Nie jest też specjalnie skoczny, dlatego nie powinny przy nim ucierpieć ani nasze meble, ani cenne drobiazgi. Na pewno przyda mu się specjalny słupek okręcony grubym sznurkiem, na którym będzie mógł ostrzyć pazury. Chociaż mocno przywiązany do opiekuna, nie jest natrętny – lubi pieszczoty, ale tylko wtedy, gdy sam ma na nie ochotę. Będzie dobrym przyjacielem dla dzieci, ponieważ jest cierpliwy i tolerancyjny. Nie wykazuje agresji i złośliwości. Czasem zdarza mu się okazać jedynie niezadowolenie. Jest towarzyski i niekonfliktowy, dobrze czuje się zarówno w grupie kotów, jak i w obecności psa. Kot perski to typowy domator. Od intensywnych ćwiczeń woli wylegiwanie się na kanapie. W pogodne dni chętnie spędzi czas na zabezpieczonym siatką balkonie. Persy to spokojne, zrównoważone i łagodne koty. Lubią ludzi. Bardzo przywiązują się do całej rodziny. Są prawdziwymi pieszczochami – uwielbiają głaskanie, czesanie, drapanie. Nie lubią samotności, zawsze chętnie przystają na propozycje człowieka . Zabawa z dziećmi lub dorosłymi to dla nich wymarzona rozrywka. Nigdy nie używają pazurów i zębów, są zupełnie pozbawione agresji. Gości w domu akceptują szybko i bez problemów. Łatwo też przystosowują się do nowych warunków. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich. Nie są złośliwe, łatwo też wybaczają. Są świetnie przystosowane do życia w mieszkaniach. Persi charakter to niewątpliwie jeden z wielkich atutów tej rasy. Nie jest w stanie go oddać żadna z innych kocich ras. Niespotykane bogactwo barw, odmian kolorystycznych oraz piękne długie jedwabiste futro, to kolejny wielki atut tej rasy. Pers to jedyna tak naprawdę długowłosa rasa. Perskiego futra nie da się porównać w gęstości, jedwabistości,dotyku z żadną inną rasą. Futro kota perskiego jak i charakter są jedyne w swoim rodzaju.Musi być odpowiednio pielęgnowane, aby w pełni oddawało swoje piękno.